Artikelindex

KWETSBAAR NAAR PASEN GAAN

We zijn deze weken onderweg naar Pasen. Hoe kunnen we die tijd beleven?

In de bundel van ‘Een verschil van dag en nacht’ (1984) van Niek (N.A.) Schuman, staat voor de 4e zondag van de veertigdagentijd, dit jaar 31 maart, een tekst n.a.v. II Korinthiërs 4: 6-11:

Midden in de nacht schijnt toch het licht,

het licht van Jezus Messias.

Broos is ons hopen en kwetsbaar ons geloof,

als een aarden kruik, o zo breekbaar.

Maar in onze zwakte voltrekt zich Gods kracht,

zijn wijsheid is het dwaze van het kruis.

Dus raken wij wel vaak in het nauw,

maar het snijdt ons de adem niet af.

Ook zijn wij dikwijls verlegen om raad,

maar radeloos hoeven wij niet te zijn.

Zelfs worden wij soms heel heftig vervolgd,

maar nimmer ten diepste verlaten.

Al slaan de brutalen op aarde ons neer,

wij raken voor God nooit verloren.

Zo dragen wij voelbaar

de dood van de Heer in ons mee,

zo zal ook zijn leven

zich voelbaar in ons openbaren.

Midden in de nacht schijnt toch het licht,

het licht van Jezus Messias.

Kwetsbaar is ons geloof, schrijft Schuman. Ja, en juist in die kwetsbaarheid en zwakheid, zonder eigen sterkte, kunnen we ons gaan verlaten op God en krijgen we deel aan de weg van lijden van Jezus. En vanuit die ontstane verwantschap met de lijdensweg van Jezus, groeit de verwachting dat we zoals Hij van God de kracht zullen krijgen die we nodig hebben.

Niek Schuman overleed afgelopen winter, op 82-jarige leeftijd. Hij was eerder docent Oude Testament en Liturgiek aan de Vrije Universiteit. In de jaren ’70 heeft hij eraan bijgedragen dat de tot dan toe sobere gereformeerde liturgie aansluiting kreeg bij de vormen van de bredere oecumene. Diverse van zijn fijnzinnige teksten vonden later een plaats in het Dienstboek van de Protestantse Kerk (1998). Twee jaar geleden was ik nog bij een gastcollege waarin hij schetste hoe verscheidene aparte psalmen door allerlei draden met elkaar verbonden zijn. In november 2018 verscheen zijn laatste boek over de hoop, hopen door alle kwaad heen. Wij kunnen in het heden alleen maar goed kerk zijn, omdat er mensen zijn, zoals Schuman die de weg gebaand hebben, die zoals hij de liturgie en de taal van de liturgie hebben aangewezen als het kloppend hart van het christelijk geloof.

Zo wordt ons ook helder: Nog in de nacht gaat het licht van Pasen al schijnen.

A. Bruin