Artikelindex

DE KERK ALS PLAATS VAN VERHALEN

De kerk zou je kunnen zien als een plaats waar verhalen gedeeld worden, en wel verschillende soorten verhalen.

Er zijn de verhalen uit de Bijbel: verhalen over Mozes en Mirjam, Paulus tijdens zijn reizen. Als kind kun je die al verhalen leren kennen, en er met spanning naar luisteren.

Later kun je gaan ontdekken om wat voor thema’s het in de verhalen gaat: Jakob en Esau met schuld en verzoening, Daniël met het bewaren van de eigen identiteit in den vreemde.

In de kerk worden ook andere verhalen verteld. Mensen vertellen op een gespreksavond of tijdens een pastoraal gesprek stukjes uit hun eigen leven.

Ze vertellen hoe ze door moeilijke perioden in hun leven heen zijn gekomen, Of ze vertellen hoe ze in goede perioden de kracht hadden om heel veel te doen. Of ze vertellen hoe hun geloof zich in de loop van de jaren ontwikkeld heeft, en dat ze nu anders aankijken tegen Bijbel, regels, God, de dood.

In het delen van verhalen kunnen we van elkaar leren. Ik hoor van de ander; en ik vraag me daardoor af: hoe verloopt mijn verhaal?

Beide soorten verhalen staan niet los van elkaar.

In de vragen en verwijten van Job kun je je eigen gedachten herkennen. De bijbelse verhalen brengen ons eigen verhaal in beweging.

Andersom kunnen er situaties in het eigen leven zijn, waardoor je naar soortgelijke bijbelse verhalen gaat zoeken. Zoals familiesituaties die iets weg hebben van de verschillende houding van de zussen Maria en Martha.

Een kenmerk van de bijbelse verhalen is dat ze een zekere openheid hebben. Je hebt als lezer de vrijheid om te kiezen met wie je meeleeft: met Sara of Hagar, Abraham of Ismaël of kies je een neutrale positie aan de zijkant van het verhaal? Of een verhaal kan een open einde hebben. De verloren zoon wordt door zijn vader onthaald. Zal de oudste zoon uiteindelijk de jongere gaan aanvaarden of niet? Dat ligt buiten het verhaal. Het is aan de lezer om over na te denken.

Een menselijk leven van nu heeft ook allerlei open kanten. Diverse kruispunten en split-singen liggen achter je. Maar wat er gebeurde op die momenten, was dat louter toevallig, of hielp God je soms een beetje, of werkte een kwade kracht je tegen?

En hoe ga je verder naar voren? Welke keuzes maak je, door wie laat je je leiden?

Zoals de bijbelse verhalen open zijn, is ook ons levensverhaal open.

De kerkelijke gemeente is een plaats om verhalen te delen, zowel de grote bijbelse verhalen als de kleine persoonlijke verhalen. In de kerk is ruimte om te vertellen over en te luisteren naar verhalen van:

dreiging en redding,

mensen en God,

eenzaamheid en geborgenheid,

onderdrukking en gerechtigheid,

ondergang en opstanding,

strijd en vrede,

droefheid en hoop,

onderweg zijn en thuis komen.

Een kerk is daarom te omschrijven als een verhalengemeenschap, een gemeenschap die leeft vanuit gedeelde verhalen, en die met die verhalen hoop wil geven aan de wereld.

A. Bruin